1907 sonlarında İstanbula teşrif eden Bediüzzaman Hazretleri “Temmuzun inkılab-ı mesûdi” dediği Hürriyet i’lânının üçüncü günündeİstanbul’da irad ettiği nutkunun aynısını, Selânik Hürriyet Meydanı’nda da vermiştir.
Ayrıca, Bediûzzaman Hazretleri Niyazi Bey ve arkadaşlarının hürriyet mücadelelerindeki muvaffakıyetlerini tebrik ederek, bu saadet sarayının temellerini kuvvetlendirmek için şarka gideceğini beyan etmektedir.
Evvela Sadaret (Sadrazamlık) kanalıyla Şark’a meşrutiyet ve hürriyetin mana ve mefhumunu anlatmak üzere altmış kadar telgraf göndermiştir. Bilâhare, o va’dini de 1910 yılında yerine getirmiş.. Şark’a gitmiş, aşiretleri dolaşarak meşrutiyet dersi vermiştir.
Aşiretlerde sorulan: “Meşrutiyetin ne miktarı bize gelmiş?.Ve niçin bütün gelmiyor?” sorusuna mukabil cevaben bazı gereken adımların atılmaması halinde:
“Yüz sene sonratamamen cemalini göreceksiniz” diyerek 1908 den günümüze işaret etmiştir. Ancak yine de bizlere düşen bazı vazifeler vardır.
“Ehemmiyetli bir endişe ve bir teselli kalbime geliyor ki:
Bu geniş boğuşmaların neticesinde eski harb-i umumîden çıkan zarardan daha büyük bir zarar, medeniyetin istinadı, menbaı olan Avrupa’da deccalâne bir vahşet doğurmasıdır.
Bu endişeyi teselliye medar;
Âlem-i İslâm’ın tam intibahıyla ve Yeni Dünyanın, Hristiyanın hakiki dinini düstur-u hareket ittihaz etmesiyle ve Âlem-i İslâmla ittifak etmesi ve İncil, Kur’ana ittihad edip tabi olması, o dehşetli gelecek iki cereyana karşı semavî bir muavenetle dayanıp inşâallah galebe eder.» (E:58)
Bu kısım, 1947 lerde yazılmış olduğundan, verdiği haber manidar düşmüştür.
Ebu Davud’un naklettiği bir hadîs meâli şöyledir:
“(Her asırda) ümmetimden bir topluluk kendilerine düşmanlık edenlere karşı üstünlük sağlıyarak hak uğrunda savaşmaya devam edeceklerdir.
Nihayet onların en sonuncusu (olan topluluk) da mesih deccali öldürecektir.” (Sünen-i Ebudavud 2484. hadîs)
Feveran; kuvvet ve şiddetle kaynamak, fışkırmaktır.
Üstad Bediüzzaman Hazretleri tâ 1911 de Şam Emevi Caminde İslam dünyasına verdiği beyannamede Müslümanların hem içtimai dertlerini teşhis etmiş, hem de çarelerini göstermiştir.
1951 de tekrar kendisi Arapça olan beyannamesini tercüme ederek, İslam alemine ilan etmiştir.
İslamın yayılmasında İslam alemindeki engeller olarak zikrettiği: “Altıncı, yedinci maniler” ve ortaya çıkacak hakikatler şöyle anlatılıyor:
“Bizdeki istibdad ve şeriatın muhalefetinden gelen sû'-i ahlâkımız mümanaat ediyordular. Bir şahıstaki münferid istibdad kuvveti şimdi zeval bulması, cemaat ve komitenin dehşetli istibdadlarının otuz-kırk sene sonra zeval bulmasına işaret etmekle ve hamiyet-i İslâmiyenin şiddetli feveranı ile ve sû'-i ahlâkın çirkin neticeleri görülmesiyle bu iki mani de zeval buluyor ve bulmağa başlamış. İnşâallah tam zeval bulacak.” (H:28)
Kur’anda zikredilen Hz. Nuh'un (a.s.) gemisinin harekete geçmesi manasında, Risale-i Nurların da bu asrın manevi zulüm ve zulmetine karşı bir feveran olmasını ifade eden mektup şöyledir:
